امام زمان یعنی...

مقدمه : سخن گفتن درباره حضرت مهدى(عج)، به نفس کشیدن مى ماند که گرچه مکرّر است، امّا براى ادامه حیات، ضرورى است. هر گونه که زندگی کنیم همانگونه می میریم. در روایت آمده است که «شناخت امام، شما را از مرگ جاهلیت نجات می دهد. » مرگ ما زمانی مرگ جاهلیت نیست که زندگی ما […]

مقدمه :

سخن گفتن درباره حضرت مهدى(عج)، به نفس کشیدن مى ماند که گرچه مکرّر است، امّا براى ادامه حیات، ضرورى است.
هر گونه که زندگی کنیم همانگونه می میریم.

در روایت آمده است که «شناخت امام، شما را از مرگ جاهلیت نجات می دهد. »

مرگ ما زمانی مرگ جاهلیت نیست که زندگی ما عالمانه و عاشقانه باشد.

به معنای دیگر ، شناخت امام، باعث اصلاح زندگی ما شده؛ در نتیجه مرک ما را هم به زیبایی رقم می زند.

سوال این است : این همه مطالعه در موضوع مهدویت، یا شنیدن سخنرانی هایی با این موضوع زیبا و جذاب آیا هیچ شناختی در ما ایجاد کرده است؟
اگر شناخت ایجاد شده است، ثمره اش در زندگی ما چیست؟

اگر مطالعه و انباشت اطلاعات از موضوع مهدویت، می توانست زندگی ما را در مسیر درست و زیبا قرار دهد پس باید هر کس که در این زمینه چند جلد کتاب مطالعه کرده است، مسیر زندگی اش بر محور رضایت الهی قرار گرفته، و زیبا زندگی کند.

در حالی که این گونه نیست.
کار معرفت، ایجاد محبت و ثمره ی محبت ، اطاعت است.
اگر محبتی به امام ایجاد نشده باید در معرفتی که حاصل کرده‌ایم شک کنیم. معرفتی که منجر به حرکت نشود بی مایه است.

پیروی از امام معصوم علیه السلام نشانه هایی دارد که در اندیشه و چگونگی رفتار پیروان نمودار می گردد:

 

شناسه اول:

معرفت قلبی و پیوند معنوی با امام است.
امام صادق (ع) در نامه ای طولانی به صحابه جلیل القدرش جناب مفضل می فرماید:

خدای سبحان هرگز پیامبری را نفرستاد که مردم را به شناخت او فرابخواند؛

اما نسبت به پایبندی به دستورها و پرهیز از نافرمانی های او سفارش نکند…

 

آری خدای سبحان اعمال واحب بندگانی را می پذیرد که دعوت کننده به سوی او(حجت) را بشناسد.

در این سخن امام صادق (ع)بر نکات چندی تاکید شده است:

۱.پایبندی به احکام دینی در گرو شناخت قلبی حجت الهی و پیروی از اوست.

۲.شناخت پیشوای الهی،زمینه ساز اطاعت و بندگی خداوند منان است.

تاکید ویژه روایات بر معرفت امام، بدین سبب است که شناخت امام(ع) کلید دیگر معرفت ها حتی توحید است.

امام موحد کامل خالص و مخلص است و تببین نام توحیدی در پرتو هدایت اوست.

 

شناسه دوم:

الگو قرار دادن امام در منش و سیره عملی است.

پی سپاری امام در رفتار چنان مهم است که پیامبر اکرم در بیان ویژگی های منتظران ظهور فرزندش مهدی (ع)

گام نهادن در راه او و دیگر امامان را معیار تقرب به خدا و همنشینی با خود بیان فرموده است.

خوشا به حال کسی که قائم (ع) را درک کند و قبل از قیامش به او اقتدا نماید.

ما در این نوشتار سعی داریم ابتدا به شناخت امام زمان در همه زوایا بپردازیم و بعد به جنبه محبتی و اطاعتی بپردازیم.

 

(حسن محمودی. یگانه دهر نگاهی نو‌به شناخت امام زمان علیه السلام. انتشارات بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود. چاپ دوم. بهار ۱۳۹۷. ص ۸ الی ۱۰)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *