آیا بشر احتیاج به امداد غیبی دارد؟   برخی معتقدند که بشر با پیشرفت علمی وتکنیک وتمدنی که در ظاهر پیدا کرده احتیاج به امدادهای غیبی ندارد. ولی جواب این است که: منشا انحرافات بشر تنها نادانی نیست تا با پیشرفت علم وتکنیک، انحرافات برطرف شود، بلکه عوامل دیگری نیز منشا انحرافات بشر است که […]

آیا بشر احتیاج به امداد غیبی دارد؟

 

برخی معتقدند که بشر با پیشرفت علمی وتکنیک وتمدنی که

در ظاهر پیدا کرده احتیاج به امدادهای غیبی ندارد.
ولی جواب این است که:

منشا انحرافات بشر تنها نادانی نیست تا با پیشرفت علم وتکنیک،

انحرافات برطرف شود، بلکه عوامل دیگری نیز منشا انحرافات بشر است

که نه تنها در بشر امروزی باقی مانده بلکه بیشتر نیز شده است.

این عوامل عبارتند از:
غرایز وتمایلات مهار نشده، شهوت وغضب، افزون طلبی، جاه طلبی،

لذت طلبی وبالاخره نفس پرستی ونفع پرستی که همه اینها در بشر امروز موجود است.

علم در امروز به صورت بزرگ ترین دشمن بشر در آمده است.
علم گرچه چراغ روشنایی است ولی استفاده از ان بستگی به موارد استعمال ان دارد.

 

علم ابزاری برای هدف است نه تشخیص دهنده هدف.
ویل دورانت می گوید: (ما از نظر ماشین توانگر شده ایم واز نظر مقاصد فقیر).

انسان عصر علم با انسان ما قبل این عصر در اینکه اسیر وبنده خشم وشهوت خویش است

هیچ فرقی نکرده است.

علم نتوانسته است ازادی از هوای نفس را به او بدهد. علم نتوانسته است

ماهیت هیتلرها را تغییر دهد، بلکه علم دست انها را درازتر کرده و

شمشیر را تبدیل به بمب اتم کرده است.

راسل می گوید: (زمان حاضر زمانی است که در ان حسّ حیرت

توام با ضعف وناتوانی همه را فرا گرفته است. می بینیم به طرف جنگی

پیش می رویم که تقریبا هیچ کس خواهان ان نیست. جنگی که همه می دانیم

قسمت اعظم نوع بشر را به دیار نیستی خواهد فرستاد…).

اگر انسان بر اساس علل مادّی وظاهری قضاوت کند پی می برد

که این بدبینی ها بجاست، فقط یک ایمان معنوی وایمان به امدادهای غیبی لازم است

که این بدبینی ها را زایل وتبدیل به خوش بینی کند ومعتقد باشد که سعادت بشریت،

رفاه وکمال او، زندگی انسانی ومقرون به عدل وازادی وامن وخوشی بشر در اینده است

وانتظار بشر را می کشد.

 

اری شخص تربیت شده در مکتب الهی می گوید: ممکن نیست

که جهان به دست چند نفر دیوانه ویران شود. او می گوید: درست است

که جهان بر سر پیچ خطر قرار گرفته است، ولی خداوند همان طور که

در گذشته – البته در شعاع کمتری – این معجزه را نشان داده و

بر سر پیچ خطر، بشر را یاری کرده واز آستین غیب، مصلح ومنجی رسانده است،

در این شرایط نیز چنان خواهد کرد که عقل ها در حیرت فرو رود…

 

شهید مطهری (رحمه الله) می فرماید:

(… این اندیشه، بیش از هر چیز، مشتمل بر عنصر خوش بینی نسبت

به جریان کلّی نظام طبیعت وسیر تکاملی تاریخ واطمینان به اینده وطرد عنصر بدبینی نسبت

به پایان کار بشریت است…).

 

منبع : ۵۰۰ پرسش و پاسخ مهدوی، ماجد ناصر الزبیدی، مترجم مجید شمس آبادی، نشر موعود عصر، ص۲۹ الی ۳۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *