مجنون شدم...

شماره سوم: نامه ی سوم امام زمان: (استدلال امام زمان (عج) در اثبات عبودیت تمام انبیاء وائمه در مقام رد غالیان) از جمله توقیعاتی که از صاحب الزمان در مقام رد بر غالیان و در جواب از نامه محمد بن علی بن هلال کرخی نوشته شده است، نامه حاضر است که از این قرار است: […]

شماره سوم:

نامه ی سوم امام زمان:

(استدلال امام زمان (عج) در اثبات عبودیت تمام انبیاء وائمه در مقام رد غالیان)

از جمله توقیعاتی که از صاحب الزمان در مقام رد بر غالیان و در جواب از نامه

محمد بن علی بن هلال کرخی نوشته شده است، نامه حاضر است که از این قرار است:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای محمد بن علی! خداوند عزوجل فراتر از آن چیزی است که او را می ستایند. او را منزه دانسته و

ستایش می کنم. ما شرکای او در علم و قدرتش نیستیم. کسی غیر از او از علم غیب (علم مطلق الهی) خبر ندارد.

همان طور که در آیات روشن کتابش می فرماید:

«ای پیامبر بگو؛ در همه آسمان ها و زمین احدی از خدا از علم غیب با خبر نیست.»

و من و تمام پدرانم از اولین که عبارتند از آدم و نوح و ابراهیم و موسی و غیر ایشان

از پیامبران و از آخرین که محمد فرستاده خدا و علی بن ابی طالب و حسن و حسین

و غیر ایشان از ائمه گذشته صلوات الله علیهم اجمعین تا روزگار من و پایان دوره من، همه و همه بندگان خداوند عزوجل بوده اند.

 

هستی بخش اسمان ها و زمین

 

در ادامه ی نامه ی سوم امام زمان می خوانیم:

خداوند می فرماید:

«کسی که از یاد من رویگردان شود، زندگی او را در تنگنا قرار خواهم داد و او را در روز قیامت نابینا محشور خواهم ساخت.

زمانی که بگوید: پروردگارا چرا مرا کور محشور کردی در حالی که من بینا بودم! خواهم گفت:

« بله نشانه های ما پشت سر هم به تو عرضه شدند اما تو خود را به ندیدن زدیو به همین دلیل نیز امروز از فراموش شدگان خواهی بود.»

ای محمد بن علی!

جاهلان و بیخردان از شیعیان ، ما را اذیت می کنند و همین طور کسانی که بال مگس بر دین او رجحان دارد.

شهادت می دهم که خدایی جز الله نیست و برای شهادت بر اعمال کافی است. شهادت می دهم بر محمد که فرستاده اوست و بر ملائکه و انبیاء و اولیایش.

و تو را و همه آنها که از نوشته من باخبر خواهند شد، شاهد می گیرم که من از تمام کسانی که

مدعی هستند ما امامان علم غیب می دانیم یا در ملک خدا با او شریک هستیم

و یا برای ما جایگاهی غیر از شأنی که خداوند برایمان عنایت کرده است و ما را برای آن خلق نموده، در نظر بگیرد.

و یا اینکه

از آنچه که در اوائل نامه برایت به روشنی تفسیر کردم، تجاوز کند، از همه این افراد به خدا و رسول او بیزاری می جویم.

و شما را شاهد می گیرم که از تمام آنچه که من بیزاری جستم، خدا و ملائکه و فرستادگان و اولیای الهی همه بیزاری جویند.

 

و این نوشته را امانتی در عهد تو و تمام کسانی که از آن باخبر خواهند شد، قرار می دهم. تا اینکه آن

را از هیچ یک از دوست داران و شیعیان من مخفی نکنند و همه را از مضمون آن باخبر سازند.

به امید این که خداوند متعال اشتباهات ایشان را جبران کند و به دین خدا که دین حق است، بازگرداند

و از آنچه که از حقیقت آن بی اطلاعند و به پایان آن نمی رسند،‌باز ایستند.

بنابراین هر کسی که از نوشته من باخبر شود و به آنچه که امر کردم و ازآنچه که نهی نمی دونم، باز نگردد،

پس لعنت خدا و بندگان صالحی که از آنها نام بردم بر او حلال خواهد شد.

منبع

٫الاحتجاج،ج ۲، ص ۴۷۳، الاحتجاج الحجه القائم المنتظر المهدی.

۲٫بحارالنوار، ج۲۵، ص ۲۶۶، باب نفی الغلو فی النبی و الائمه.

۳٫نامه ها و فرمایشات امام زمان در عصر غیبت، محمد تقی اکبر نژاد،

انتشارات مسجد مقدس جمکران، چاپ دوم ١٣٩٠، ص ۲۶ الی ۲۸

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *